Хуйларч буй луу [Ном 1, Хэсэг 3]

2 comments

Өмнөх хэсэг

Дараагийн


Ном 1 – Бөгж

Хэсэг 3 – Луугийн дайчин овог (Хоёрдугаар хэсэг)


“Луугийн цуст дайчин овог?” Линлэйгийн толгой эргэх шиг боллоо.

Линлэйгийн нүдэнд өөрийнх нь овог энгийн маш эртний хүнд хэцүү цагийг туулж байгаа овог мэт байсан. Яаж манай овог домогт луугийн цуст дайчны овог байж болох вэ?

“Чи надад итгэхгүй байна уу?” Хоггийн царайнд бардамнал илэрнэ. “Линлэй босоод сүнсний тавцангуудыг нэг сайн ажаадах даа. Одоо чи дээр нь бичсэн бүх үгсийг уншиж болно. Сүнсний тавцангуудын ар талд тэнгэрт хальсан өвөг дээдсийн чинь түүх байгаа. Харин хамгийн дээр байгаа гурван сүнсний тавцанд луугийн цуст дайчин байсан өвөг дээдсийн маань түүх бий!”

Хогг Линлэйн гараас бариад, “Нааш ир.”

Хогг Линлэйг дагуулан олон сүнсний тавцангуудын ард очлоо. Хүүгээ өргөөд Хогг “Одоо ард байгаа үгүүдийг унш”

Линлэй нүдээ бүлтийлгэн уншиж эхэллээ.

Тавцангууд дээр сийлсэн үгс маш гүн бөгөөд тод үлдсэн байлаа. Эдгээр таван мянган жилийн настай үгс маш гайхалтай түүхийг өгүүлнэ.

“Баруч. Юлан тивийн хамгийн анхны луугийн цуст дайчин. Юлан цаг тооллоор 4560 онд, Линнан хотын хэрмийн гадна Баруч Хар луу болон Аварга жаврын луутай тулалдсан. Үр дүнд нь, тэрээр Аварга жаврын луу болон хар лууг хоёуланг алж түүнийг ертөнц даяар нэрээ дуурсгасан. Юлан цаг тооллын 4579 онд хойд далайн эргээр Баруч есөн толгойт Могойн хаантай тулалдсан. Тэр өдөр давалгаа хүчтэй давалгаалж ойр орчмын хотууд нь сүйрцгээсэн. Бүхэл өдөр шөнө тулалдсаны эцэст Баруч есөн толгойт Могойн хааныг ялсан. Эцэст нь Баруч өөрийн Баруч овгоо үүсгэн бий болгоч Баруч овгийн анхны ахлагч болов.”

“Риан Баруч. Юлан тив дэх хоёрдахь луугийн цуст дайчин. Юлан цаг тооллын 4690 онд Шидэт араатнуудын ууланд тэрээр гэгээнтэн зэрэглэлийн алтан лууг ялж өөрийн болгосон. Тэрээр алтан лууг хөлөглөгч дайчин хэмээн олонд танигдсан. 4697 онд…”

“Хазард Баруч. Юлан тив дэх гуравдахь луугийн цуст дайчин. Юлан цаг тооллын 5360 онд төрсөн. Тэрээр цуст нүдэт зогдорт арслантай Наран жаргахын уулсын бэлд тулалдсан. Тэрээр арсланг ялан дийлснээр арслан дутаан алга болсон. Энэ нь түүнийг ертөнц даяар алдартай болгосон…”

….

Хүчирхэг хүмүүсийн нэр дараалсаар, гайхалтай түүхийн араас өөр нэгэн гайхалтай түүх гарч ирвэл, Линлэйн цус буцлах шиг боллоо.

“Манай овог, үнэндээ луугийн дайчдын овог гэж үү?” Линлэй машид догдолсон байв.

Түүний хажуунаас Хогг намуухан дуугаар. “Баруч гэр бүлийн эхний гурван үеийнхэн бүгд луугийн цуст дайчид байсан. Луугийн цуст дайчин болсноор тэр хүний амьдрал машид уртасдаг. Хоёр дахь үеийн луугийн дайчин долоон зуун нас хүртлээ хүнтэй гэрлэж хүүхэдтэй болоогүй”

“Харин дараа нь?” Линлэй гайхширан. “Ааваа, манай овог яагаад одоо луугийн цуст дайчидгүй юм бэ?” гэхэд.

Хогг толгой дохиод. “Луугийн цуст дайчин болохын тулд судсан дахь луугийн цусны нягт чинь өндөр байх ёстой. Нягт нь өндөр байх тусмаа сайн. Харин олон үеийн дараагаар манай овгийн луугийн цус багассаар ирсэн. Гэхдээ бүр мөсөн устаагүй. Цаг хугацаа өнгөрөхийн эрхээр хаанаас ч юм маш өндөр луугийн цустай хүн гарч ирж л таараа.” гэснээ.

“Хазард Баручийн дараагаар дөрөвдэх Луугийн цуст дайчин гарч ирсэн. Мянган жилийн дараа. Түүний дараа арван таван зуун өнгөрсний дараа тав дахь луугийн цуст дайчин эцэст нь манай гэр бүлд гарч ирсэн. Гэхдээ түүнээс хойш мянган жилд нэг ч луугийн цуст дайчин гарч ирээгүй.”

Хогг толгойгоо сэгсэрснээ гүнзгий санаа н. “Тав дахь луугийн цуст дайчин Юлан тивд дөнгөж хоёрхон зуун амьдарсан. Тэрээр алга болсны дараа мянган жил манай Баруч овог ихэд хүчгүй болсон.”

Мянган жилийн дараа хамгийн хүчирхэг гэр бүлүүд хүртэл хүчгүй болж болно.

“Гэсэн хэдий ч бидэнд итгэл найдвар байна. Магадгүй ирээдүйд манай залгамжлагчдаас өндөр нягттай луугийн цустай хүн төрж луугийн цуст дайчин болж болно. Хэрэв шаардлагыг хангавал хэдхэн арван жилийн сургуулилтаар жинхэнэ луугийн цуст дайчин болж болно. Тэр үед Баруч овог өмнөх нэр төрт өдрүүдээ сэргээн буцаж луугийн цуст дайчдын овог гэдгээ тунхаглана!” Хоггийн нүд гэрэлтэн. “Линлэй чи одоо зургаан нас зургаан сартай. Дүрэм ёсоор чиний насан дээр чиний судсан дахь луугийн цусны агууламжийг шалгах болсон. Тэгэхээр өнөөдөр би чамайг шалгах гэж байна.”

Линлэй хөшиж орхив. “Миний судсан дахь луугийн цус аа? Намайг шалгах ий?” Линлэй энэ шалгалтын цаадах утга санааг ойлгож байлаа. Энэ шалгуураар түүнийг луугийн цуст дайчин болох эсэхийг тогтнооно.

“Линлэй эндээ хүлээж бай. Би луугийн цуст тэвнээ аваад ирье.” Хогг машид догдолсон байлаа. Тэрээр өвөг дээдсийнхээ танхимаас гарч хажуугийн хувийн өрөөнд орлоо.

“Луугийн цуст дайчин? Би үнэхээр луугийн цуст дайчин болох юм гэж үү?” Линлэй өөртөө итгэхгүй байлаа.

Линлэй тэнд зогсож байхдаа дотроо төөрөгдөж байлаа. Тэрээр айдас болон баяр хөөрөөр дүүрэн байв. Тэрээр түүний судсан дахь луугийн цус хангалттай хэмжээтэй байхгүй байв вий гэхээс айна.

“Хэрэв би бүтэлгүйтвэл, аавын маань урам хугарна.” Линлэй зөвхөн аав, дүүтэйгээ өссөн болохоор аавынхаа урмыг хугалахыг хүсдэггүй. Гэхдээ түүний судсан дахь луугийн цусны нягт бол түүний шийдэх зүйл биш юм.

Богинохон хугацааны дараа Хогг хорин сантиметр урт тэвнэ авчирлаа.

“Луугийн цуст тэвнэ?” Линлэй аавынхаа гарт байгаа урт тэвнийг харлаа

“За Линлэй. Энэ тэвнэ арьсанд чинь орохоор огт өвдөхгүй. Гараа сунга.” гээд Хогг инээмсэглэв. Линлэй ч толгой дохив. Гүнзгий амьсгаа аваад Линлэй баруун гараа сунгах. Гар нь чичирж байгааг харвал Линлэй үнэхээр сандарч байгаа нь илт байлаа.

Дан ганц Линлэй ч биш. Үнэндээ Хогг ч бас сандарч байлаа.

“Тэсээрэй.” Луугийн цуст тэвнийг бариад Хогг Линлэйн ядам хуруунд тэвнэ хатгалаа. Линлэй багахан хэмжээний өвдөлт мэдэрсэн ч тэвнэ хувирч бараан өнгөтэй боллоо.

Түүний гар салганаж Хогг тэр даруйдаа Луугийн цуст тэвнийг өргөж маш хянуур хянаж үзлээ.

Толгойгоо өргөөд Линлэй аавруугаа маш болгоомжтой харж “Миний судсан дахь луугийн цусны нягт хангалттай хэмжээнд байна уу? Яагаад аав Луугийн цуст тэвнийг ингэж удаан хараад байна?” Линлэйд муу совин төрнө.

“Ха” гүнзгий амьсгаа гаргаад, Хогг Луугийн цуст тэвнийг хажуудаа тавьлаа.

Аавынхаа санаа алдарсныг сонсоод Линлэй өөрийнхөө судсан дахь луугийн цусны нягт хангалттай хэмжээнд хүрээгүйг мэдээд нулимс урсгана.

“Линлэй чи яагаад уйлаад байна? Битгий уйл. Зүгээрээ, битгий уйл.” Хогг тэр даруйдаа Линлэйг тэвэрлээ. Линлэйг уйлахыг хараад Хогг зүрх нь урагдах мэт санагдаж байлаа. Эцсийн эцэст Линлэй ердөө зургаан нас зургаан сартай шүү дээ. Тэр бол зүгээр л нэг хүүхэд.

“Би уйлахгүй ээ. Тиймээ уйлахгүй.” Линлэй хоёр удаа нусаа татаад, өөрийгөө хүчээр тайвшрууллаа. “Ааваа намайг уучлаарай. Би таны урмыг хугаллаа.”

Линлэйн үгийг сонсоод Хоггийн сэтгэл дулаацах шиг боллоо. Тэрээр Линлэйг тэврээд, “Линлэй битгий гутар. Би үнэндээ тэгж их найдаагүй ээ. Мянган жил арваад үеийн дараа нэг ч хүн луугийн цуст дайчин болоогүй. Чи бүтэлгүйтсэн ч гэсэн аав нь чамайг зэмлэхгүй ээ.”

Аавынхаа дулаахан цээжийг мэдрэхэд Линлэйн чангарсан цээж аяандаа суларлаа.

Энэ мөчид хоёр настай Вартон аль хэдийн Хири өвөөгийн тэвэрч унтсан байлаа.

“Линлэй яг одоо Баруч овог чи, би бас чиний дүүгээс бүрдэж байна. Би үнэхээр тэгтлээ их найдаж хүлээгээгүй ээ. Би хэзээ ч луугийн цуст дайчин болно гэж итгэж найдаж байгаагүй.” Хогг өөрийгөө шоолон инээлээ. Луугийн цуст дайчин болох юу гэж тийм амархан ажил байх билээ?

Линлэй толгойгоо өргөөд аавыгаа ширтлээ.

Линлэй аавыгаа өөртэй нь ийм маягаар ярихыг бараг харж байгаагүй. Жирийн үед түүний аав маш зарчимч бөгөөд маш шулуухан хүн байдаг.

Сүнсний тавцангуудыг хараад Хогг хуурай гунигт автлаа. “Миний амьдралын туйлын зорилго бол Баруч овгийн өвөг дээдсийн олон үе замжиж ирсэн өвийг буцааж авчрах юм.”

“Бидны өвөг дээдсийн өв? Энэ чинь юу билээ? Би яагаад өмнө сонсож байгаагүй юм бол?” Линлэй гайхшран асуулаа.

Хогг бахархалтайн аргаггүй “Манай өвөг дээдсийн өв – дайны илд “Алуурчин”  юм. Энэ манай овгийн үүсгэн байгуулагч Юлан тивийн анхны луугийн дайчин Баручийн хэрэглэдэг байсан илд. Ээ халаг… түүний залгамжлагч нар үнэхээр ач тусгүй юмаа. Зургаан зуун жилийн өмнө ядуурлын улмаас нэгэн тансаг хэрэглээнд дуртай залгамжлагч манай өвийг мөнгөний төлөө зарсан.”

Түүнийг ярихад Хогг үнэхээр ихэд харамссанаас түүний бие чичирч байлаа.

Толгойгоо хий дэмий сэгсрэн “Түүнээс хойш залгамчлагчид дайны илд “Алуурчин”-г буцааж авчрах гэж хичээсэн ч гэсэн зургаан зуун жилийн дараа нэг нь ч бүтэлтэй болоогүй. Эцсийн эцэст бид чинь дайны илд  “Алуурчин”-г 180,000 алтан зоосоор зарсан шүү дээ. 180,000 алтан зоос! Бид ийм их хэмжээний мөнгийг яагаад ч олж чадахгүй. Бид оллоо ч гэсэн одоогийн сэлмийн эзэн бидэнд зарахыг хүсэхгүй шүү дээ.” гэв.

Эртний луугийн цуст дайчны овог үнэндээ өөрийнхөө өвөг дээдсийнхээ өвийг зарсан байна.

Энэ бол доромжлол!

Эртний луугийн цуст дайчны овгийг доромжилсон доромжлол!

Зургаан зуун жилийн өмнөөс тэдний овгийнхон дайны илдээ авах гэж оролдсон ч гэсэн нэг нь ч бүтэлтэй болоогүй.

Одоогийн овгийн ахлагч Хоггт ч энэ хүсэл буй. Гэхдээ одоогийн овгийн эдийн засгийн нөхцөл байдал үнэхээр муу байгаа. 180,000 алтан зоосоо? Тэд одоогийн байгаа бүх эд хөрөнгөө, эдлэнгээ зарсан ч гэсэн ийм их хэмжээний мөнгө олж чадахгүй байх.

Бидний өвөг дээдсийн өв алдагдсан. Энэ доромжлол Хоггийн зүрхэнд маш том ачаа болж ирдэг. Тэрээр өөрөөсөө ичиж, юу ч хийж чадахгүй байгаа учир өвөг дээдсийнхээ нүүрийг харж чаддаггүй байна.

Аавыгаа хараад Линлэй аавыгаа зоригжуулж “Ааваа битгий гутар. Би нэг л өдөр гэр бүлийнхээ өвийг эдлэн газартаа буцаан авчирна гэж амлаж байна!”

“Чи юу даа?” Хогг инээдээ барьж ядан. Түүний харц хайраар дүүрэн, Линлэйн үсийг илбэлээ.

Дотроо Хогг нууцханаар “Линлэй. Чи мэдэх үү саяны чиний хэлсэн үгсийг…. би бас чиний өвөөд олон жилийн өмнө хэлж байсан юм.” Зургаан зуун жилийн оролдлого бүгд бүтэлгүйтсэн. Үүнийг хэрхэн амархан биелүүлж болох билээ? Эцсийн эцэст дайны илд “Алуурчин”-г худалдан авсан хүн жирийн хүн байх учиргүй.

Яагаад тэд зарахыг хүснэ гэж.

Тэд зарах хүсэлтэй байлаа ч гэсэн Баруч овог хэрхэн үнийг нь төлөх билээ?

“Ааваа та надад итгэхгүй байна уу?” Толгойгоо өргөн Линлэй аавруугаа харвал.

“Би чамд итгэж байна, итгэж байна” гээд Хогг инээлээ.

Аав хүү хоёр бие биендээ машид ойрхон байлаа. Одоо луугийн цуст дайчин овгоос зөвхөн гуравхан хүн үлдсэн. Энэ унаж сульдаж буй овог хэзээ өөрийн өнгөрсөн үеийн нэр алдараа дахин эргүүлж авах бол?

Яг энэ мөчид аавынхаа цээжийг налж байгаа Линлэй гараа маш чанга атгасан байлаа!


Өмнөх хэсэг

Дараагийн

Сурталчилгаа

2 comments on “Хуйларч буй луу [Ном 1, Хэсэг 3]”

    1. Баярлалаа.
      Өнөөдөр 12.00 цагаас Чөтгөр бурхдын домгууд [2] хэсэг, 22.00 цагаас Хуйларч буй луу [4] бэлэн болно.

      Боломжтой бол өдөр бүр Хуйларч буй луу, Чөтгөр бурхдын домгуудын шинэ хэсгийг нийтлэж байна.

      Таалагдсан

Хариу үлдээх

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

Та WordPress.com гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Google+ photo

Та Google+ гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Twitter picture

Та Twitter гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Facebook photo

Та Facebook гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Connecting to %s

Энэ сайт нь спамыг багасгахын тулд Akismet ашигладаг. Өөрийн сэтгэгдлийн мэдээллийг хэрхэн ашигладаг талаар мэдэх.