Хуйларч буй луу [Ном 1, Хэсэг 1]

Хятадын алдарт цахим зохиол Хуйларч буй луу зохиолын анхны хэсэг.
Уншигчидаа тухлан сууж, урт бөгөөд гайхалтай энэ замналдаа суудлын бүсээ чангалахыг зөвлөж байна.

Орчуулсан : Д.Цэлмэг
Хянасан : Д.Цэлмэг

Левиафан.

Сурталчилгаа
Нэг ч сэтгэгдэл байхгүй

Дараагийн хэсэг


Ном 1 – Бөгж

Нэгдүгээр хэсэг – Вушан тосгоны өглөө.

Юлан тивийн хамгийн том уул нуруу  Шидэт араатнуудын уулсын баруун зүгт байрлах Фэнлай улсын жижигхэн тосгон Вушан.

Өглөөний нар мандахтай зэрэгцэн Вушан тосгонд өглөөний сэрүү татсан байлаа. Гэхдээ тосгоны бүх иргэд аль хэдийн босч ажилдаа орсон байв. Зургаагаас долоо настай хүүхдүүд хүртэл орноосоо босон уламжлалт өглөөний дасгалаа хийхээр зэхэж байв.

Вушан тосгоны зүүн зүгийн хоосон талбайд өглөөний нар дулаахнаар ээнэ. Нарны туяа хүрээлэх модод болон навчсын дундуур нэвчин газарт хэсэг хэсэг газруудад л тусна.

Тэнд бүлэг хүүхдүүд харагдах ба ойролцоогоор хоёр зуугуулаа байв. Энэ бүлэг хүүхдүүд гурван хэсэг болсон ба хэсэг тус бүрийн хүүхдүүд хэд хэдэн эгнээ болон эгнэн зогссон байна. Хамгийн хойд хэсэгт ойролцоогоор зургаан настай хүүхдүүд. Голын хэсэгт есөөс арван хоёр настай хүүхдүүд. Урд талын хэсэгт арван гурваас арван зургаан настнууд байв.

Эдгээр бүлэг хүүхдүүдийн өмнө гурван өндөр хөгжсөн бие бялдартай дунд эргэм насны залуус байв. Тэд гурвуулаа богино цамц, болхи гэмээр тайрсан өмдтэй.

“Хэрэв хүчирхэг дайчин болохыг хүсэж байвал багаасаа шаргуу хичээллэх хэрэгтэй.” Дунд эргэм насны залуусын ахлагч толгойгоо өндөрт өргөн, гараа нурууныхаа ард барин хүйтнээр хэллээ. Тэрээр хүйтэн хөндий харцаа хамгийн хойно байрлах хэсэг хүүхдүүдрүү чиглүүлнэ. Зургаагаас долоон настнууд бүгд уруулаа жимийсэн байв. Том дугариг нүдээрээ дунд эргэм насны залууг хараад хүүхдүүд авиа гаргахаас ч эмээнэ.

Ахлагчийн нэрийг Хиллман гэдэг. Тэрээр Вушан тосгоныг захирдаг язгууртан Баруч овгийн хамгаалалтын ахмад байлаа.

“Та бүхэн жирийн иргэдийн хүүхдүүд. Язгууртан айлын хүүхдүүдээс ялгаатай нь та нар тулааны Ки-д  хэрхэн суралцах нууц гарын авлага олж чадахгүй. Үнэлэгдэхүйц хүн болохыг хүсч байгаа бол! Хүндлэгдэхийг хүсч байгаа бол та нар хамгийн эртний бөгөөд хамгийн энгийн аргаар өөрсдийгөө хөгжүүлэх хэрэгтэй. Энэ арга бол өөрсдийнхөө биеийг хөгжүүлж хүч чадалтай болох. Ойлгомжтой юу?!!”

Хиллман хүүхдүүдийг нэг тойрон аживал.

“Ойлголоо.” гэж нэгэн дуунаар хүүхдүүд хариулцгаалаа.

“Сайн байна.” сэтгэл нь ханасан Хиллман толгой дохив. Зургаан настнууд эргэлзэж байсан бол өсвөр насны хүүхдүүд машид тууштай урам зоригтой байлаа. Учир нь тэд Хиллманы үг ямар утга учиртайг ойлгож байгаа.

Ерөнхийдөө Юлан тивийн бүх хүүхдүүд маш багаасаа шаргуу бэлтгэл хийдэг. Хэрэв залхуурвал ирээдүйд бусдын дор орно. Мөнгө, эрх мэдэл энэ нь эр хүний зэрэг зиндааг илэрхийлдэг зүйлс. Харин хүч чадалгүй эр хүн эмэгтэй хүнд хүртэл ад үзэгдэнэ.

Хэрэв эцэг эхээрээ бахархуулж, эмэгтэй хүнээр хүндлүүлэн, бардам амьдралаар амьдрахыг хүсч байвал тэд хүчирхэг дайчид болох ёстой.

Тэд эгэл ардын хүүхдүүд. Тулааны Ки-д суралцах нандин гарын авлагууд тэдэнд хүртээлгүй. Нэр алдарт хүрэх цорын ганц арга бол маш багаасаа хүч чадалтай болох байв. Язгууртнуудаас илүү шаргуу ажиллаж, бүхий л эрч хүч, хөлс цусаа өөрсдийгөө хүчирхэгжүүлэхэд зориулах ёстой!

“Өглөө нар мандахад бүх зүйлс сэргэдэг. Энэ үед эргэн тойрноосоо байгалийн энергийг сорон авч өөрийнхөө бие бялдараа хөгжүүлэх нь хамгийн ашигтай. Үргэлж санаж яв. Хөлдөө мөрний хэмжээтэй зай ав. Хоёр өвдөг бага зэргийн суулттай. Хоёр гар бүсэлхийгээ тулсан байрлалтай. Энэ бол “Ки бүрэлдүүлэх зогсолт”. Зогсолтыг авахаараа санаж яв. Анхаарлаа төвлөрүүлж, бодол санаагаа тогтуун барьж, ердийн үеийхээрээ амьсгалах ёстой.” гэж Хиллман хүйтнээр сургалаа.

Ки бүрэлдүүлэх зогсолт бол хүний биеийг хөгжүүлэх хамгийн энгийн бөгөөд хамгийн үр дүнтэй арга байв. Энэ үе үеийн өвөг дээдсийн туршлага дээр тулгуурласан арга зүй юм.

Тэр даруйд хоёр зуун хүүхдүүд Ки бүрэлдүүлэх зогсолтыг авлаа.

“Санаж яв анхаарлаа төвлөрүүлж, бодол санаагаа тогтуун байлгаж, ердийн үеийнхээрээ амьсгал.” гэж Хиллман хүүхдүүдийн дундуур алхаж байхдаа хүйтнээр санууллаа.

Тэрээр өмнөд хэсгийн хүүхдүүдийг тогтуун амьсгалж, зогсолтоо тэнцвэртэй барьж байхыг харлаа. Яг энэ үед зогсолтоо тогтвортой барих зорилгодоо бүгд хүрцгээв. Ки бүрэлдүүлэх зогсолтыг авах тодорхой хэмжээний ур чадварыг урд хэсгийн хүүхдүүд хуримтлуулсан нь толдорхой харагдаж байв.

Харин хойно байх хэсэг хүүхдүүдийг харвал бүсэлхий болон өвдөгүүд нь зарим өнцгөөр гажиж, хөл нь сул байв. Хиллманы хувьд тэд тогтворгүй байрлалаар хүчгүй зогсож байгаа нь илт байв.

Хиллман нөгөө дунд эргэм насны хоёртоо “Та хоёр урд болон дунд хэсэгт байгаа бүлэг хүүхдүүдийг хариуцаж ав. Би хамгийн балчируудыг нь хариуцлаа.” гэхэд.

“Мэдлээ ахмадаа.” Дунд эргэм насны нөгөө хоёр тэр даруйдаа Хиллманы хэлсэн үгийг дагаж урд байх хоёр хэсэг хүүхдүүдэд багшилна. Тэр хоёр үе үе хүүхдүүдийн хөлрүү өшиглөж бат бөх зогсож байгаа эсэхийг шалгана.

Хиллман хойд хэсэгт байх бүлэг хүүхдүүдрүү алхвал хүүхдүүд дор дороо сандарцгаана.

“Чөтгөр алгад, ахлагч мангас нь одоо ирж байна даа.”  Алтан шаргал үстэй, хурц нүдтэй Хадли намуухан дуугаар шивнэлээ.

Хиллман хүүхдүүдийн дундуур алхана. Тэрээр гаднаа маш хүйтэн царайтай харагдаж байлаа. Гэхдээ тэрээр дотроо санаа алдан “Энэ хүүхдүүд хэтэрхий балчир юм. Ухаан биеийн хүч хоёрын аль алин энэ хүүхдүүдэд байхгүй. Би хэтэрхий их зүйл шаардаж, чангалж болохгүй. Гэхдээ л багаасаа бэлдэж байгаа нь энэ хүүхдүүдэд тустай. Одоо багаасаа бэлдэж байгаа нь ирээдүйд тэд тулаанд ороод амьд үлдэх боломжийг нэмж өгнө шүү дээ.”

Мөн хүүхдүүдэд сайн багшлахын тулд хамгийн үр дүнтэй аргыг сонгох хэрэгтэй. Хамгийн үр дүнтэй арга бол сурч байгаа зүйлд нь сонирхолтой болгох явдал. Хэрэв хэтэрхий их шахвал эсрэгээрээ муудчихаж ч мэднэ.

“Бүгд сонсоцгоо. Номхон зогс!” Хиллман хүйтнээр тушаалаа.

Тэр даруйд бүх хүүхдүүд цэх зогсож, цээжээ тэгшилж, чанх урагш ширтэцгээв.

Хиллман хөнгөхөн инээмсэглэж байгааг уруулнаас нь харж болно. Тэрээр хүүхдүүдийн урд очоод, цамцаа тайллаа. Хүчтэй бие, бадьруун булчингууд, мөн түүн дээрх тэгш сайхан зураасууд хүүхдүүдийн нүдийг бүлтийлгэн бишрүүлэв.

Түүний төгс биеийн хэлбэрээс гадна, Хиллманы цээжэн хэсэгт тоо томшгүй хутга болон сэлэмний сорвинууд байлаа. Хүүхдүүд түүний сорвийг нүдээ гялалзуулан ширтэж байв.

Хутганы сорви, Сэлэмний сорви. Энэ бол эр хүний гавьяаны одон юм!

Хүүхдүүдийн сэтгэлд Хиллманыг бишрэн шүтэх сэтгэлээр дүүрэн байв. Амьдрал болон үхлийн заагт тэмцэж дайтсан 6-р зэрэглэлийн хүчирхэг дайчин! Тэр байтугай томоохон хотуудад ч гэсэн тэрээр гайхалтай хүн байх байсан. Жижигхэн Вушан тосгонд тэрээр олон хүнийг бишрүүлсэн эр хүн байлаа.

Хүүхдүүдийн биширсэн харцуудыг хараад Хиллман өөрийн эрхгүй хөнгөхөн инээмсэглэв. Тэрээр бишрэх мэдрэмжийг хүүхдүүдэд сийлэхийг хүсч байв. Тэрээр хүүхдүүдийг өөр шиг нь хүчирхэг болох хүслийг бадраахыг хүсч байлаа. Ингэж байж хүүхдүүд улам шаргуу хичээж, сэдэлжих юм.

“За гал дээр дахиад тос нэмье!” Хиллман дотроо нууцхан хэлээд урд байх томоохон гурван зуугаас дөрвөн зуун паунд жинтэй бул чулуун дээр очив.

Хиллман ганц гараараа бул чулууг барин авч. Маш тайвнаар чулууг харна. Хиллманы гарт гурван зуун паунд том бул чулуу яг л мод шиг хөнгөхөн харагдаж байв. Бүх хүүхдүүд амаа ангайлган, нүд нь бүлтрэх шахна.

“Хэтэрхий хөнгөхөн юм. Лори хэрэв дасгалийн дараа чамд сул цаг байвал надад илүү том бул чулуу авчраарай.” Хөнгөхөн шидэлтээр Хиллман өнөөх том бул чулууг хэдэн метрийн цаана шидлээ. Нир хийн дуугарлаа! Бул чулуу томоохон модны өмнө газардаж, бүхий л газар чичирхийллээ. Хиллман дахиад бул чулуунуудын өмнүүр алхаж байснаа.

“Ха!”

Хиллман гүнзгий амьсгаа авлаа. Түүний булчинлаг биеийн бүх судас томрон гарч ирж, хажуудаа байгаа цэнхэр том хад чулууруу хүчтэй цохино. Түүний атгалт ойр орчмын агаарыг хуйларуулж, хүүхдүүдэд сонсогдохуйц агаарын исгэрэх дуу гаргалаа. Хиллманы хүчирхэг гараараа бул чулууг цохилоо.

Нир хийх дуу гарлаа!!! Энэ чулууг цохих гарын цохилт хүүхдүүдийн зүрхийг чичирхийлүүлнэ.

Энэ чинь маш хатуу цэнхэр өнгийн бул чулуу байсан шүү дээ.

Цэнхэр өнгийн бул чулуу чичирхийлж, удалгүй зургаа эсвэл долоон томоохон цууралт авч, Пин хийх дуугаар том бул чулуу дөрвөөс таван хэсэгт хуваагдлаа. Гэхдээ Хиллманы гарт шалбархай ч харагдахгүй байв.

“Ахмад гайхалтай хэвээрээ байна.” Хоёр дунд эргэм настнуудын нэг нь болох Лорри хөхрөн инээгээд хэллээ. Хиллман хоёр дунд эргэм насны хүмүүсрүү алхаж эхэллээ.

Нөгөө дунд эргэм насны залуу Рожер мөн алхана. Ихэнхидээ хүүхдүүд Ки бүрэлдүүлэх зогсолтыг сургууллана. Хүүхдүүдийг сургуулилах үед тэр гурав амран, чөлөөтэй хоорондоо ярьж, залхуурсан хүүхдүүдэд анхаарал хандуулдаг байв.

Хиллман толгойгоо сэгсрэн, инээгээд.  “Үгүй байлгүй дээ. Өнгөрсөнд би армид алба хаадаг байхдаа өдөр бүр галзуу мэт сургуулилдаг байсан. Харин дайны талбарт би цуст гардан тулаанд олон ордог байж дээ. Одоо би харин өглөө босоод булчингаа ганц л сунгах юм. Өнгөрсөн шигээ эрч хүчтэй байж чадахгүйн дээ.” гэлээ.

Бүх хүүхдүүд Хиллманыг шүтэж биширсэн харцаар харж байв.

Цэнхэр том бул чулуу түүний ганц цохилтоор бутран унасан. Энэ ямар гээчийн хүч бэ? Мөн гурван зуугаад паундийн хүнд чулуу түүний ганц гарт хөнгөхөн шидэгдлээ шүү дээ. Энэ ямар гээчийн хүч бэ?

Хиллман толгойгоо эргүүлээд хүүхдүүдийг ширтэж байв. Тэрээр хүүхдүүдийн хариу үйлдэлд маш сэтгэл хангалуун байлаа.

“Санаж авцгаа. Та нар тулааны Кигээ хөгжүүлж чадахгүй байлаач, зарчим ёсоор биеэ бүх бололцоогоороо хөгжүүлбэл 6-р зэрэглэлийн дайчин болох боломжтой! Бас армид элсэн ороод зургадугаар зэргийн дайчний хүч чадлаараа дунд хэргэмтэй офицер болох боломжтой. Ингэснээрээ та нар цэргийн ки хөгжүүлэх гарын авлагыг маш амархнаар авах болно. 6-р зэрэглэлийн дайчин болж чадахгүй ч гэсэн 1-р зэрэглэлийн дайчин болсноор цэргийн албанд орж болно. Санацгаа. Хэрэв эр хүн нэгдүгээр зэргийн дайчин болж чадахгүй бол өөрийгөө эр хүн гэж хэлж болохгүй!”

“Эр хүн цээжээ өндөрт өргөж, юунаас ч айхгүйгээр бүх сорилтуудыг угтаж авах ёстой!”

Эдгээр үгсийг сонсоод бүх зургаа долоон настай хүүхдүүдэд инээмсэглэл тодров. Гэсэн хэдий ч тэд өөрсдийнхөө сэтгэл хөдлөлөө хүчээр барьж байв. Эдгээр үгс Хиллманы ихэнхдээ хэлдэг амны уншлага байлаа. Тэрээр энэ үгсийг хүүхдүүдэд үргэлж хэлдэг.

“Та бүгд урагшаа харж, өмнөө байгаа ах нараа харцгаа. Тэгээд өөрсдийгөө хэрхэн зогсож байгааг харцгаа.” Хиллман хүүхдүүдийг зэмлэв.

Бүх зургаан настнууд өөрсдийнхөө зогсолтоо илүү тогтвортой болгох гэж заслаа.

Удалгүй бүх зургаа долоон настай хүүхдүүдийн нүүр улайв. Хүүхдүүд хөл нь маш хүчтэй чилж өвдөж байсан ч шүдээ зуун тэсч байлаа. Гэхдээ удаан хугацаанд тэсч чадалгүй нэг нэгээрээ газарт сульдан унацгаав.

Хиллманы царай маш хүйтэн хөндий байв. Гэхдээ сэтгэл дотроо тэрээр нууцхан толгой дохиж байлаа. Тэрээр зургаа долоон настай хүүхдүүдийн гүйцэтгэлд сэтгэл ханаж байв.

Дахиад богино хугацааны дараа голын бүлэг хүүхдүүдээс арван настай зарим хүүхдүүд тэсч чадалгүй нэг нэгээрээ унажээ.

“Аль болох боломжоороо удаан барьцгаа. Би та нарыг хүчлэхгүй. Гэхдээ ирээдүйд үе тэнгийнхнээсээ сул дорой байх юм бол өөр хэнийг ч биш өөрсдийгөө зүхэцгээгээрэй!!” Хиллман маш хүйтэн өнгөөр хэллээ.

“Юу?” Лорри гэнэтхэн хойд бүлэг хүүхдүүдийн зүг харлаа.

Өдийд голын бүлэг хүүхдүүдээс олон хүүхэд аль хэдийн унасан байв. Гэтэл хойд бүлгийн хүүхдүүдээс нэг хүүхэд ганцаар зогсож байлаа.

“Энэ чинь анхны хичээлдээ сууж байгаа Линлэй шүү дээ. Түүнийг ийм гайхалтай гэж хэн бодох билээ дээ?” гэж Лорри гайхширсан өнгөөр хэллээ. Удаагаар Хиллман болон Рожер хоёр түүнийг мөн анзаарлаа. Хойд зүгт бор үстэй ганцхан хүүхэд тэнцвэртэй зогсож байгааг тэд харж байлаа. Тэрээр уруулаа жимийн, чигээрээ маш хүчтэй тэмүүлэлтэйгээр харж байв. Тэрээр гараа маш хүчтэй атгаснаар гар нь цав цагаан болсон байлаа.

Хиллман маш таатай харцаар харна.

“Сайн байна хүү минь.” гэж Хиллман дотроо нууцаар магтлаа. Зургаахан настай хэдий ч Ки хөгжүүлэх зогсолтыг арван настай хүүхдүүд шиг удаан барьж чадаж байна.

Линлэй. Түүний бүтэн нэр бол Линлэй Баруч. Тэрээр Вушан тосгоныг захирдаг Баруч овгийн ууган хүү бөгөөд залгамжлагч юм. Баруч овог бол маш эртний овог. Нэг үе маш баян чинээлэг байсан хэдий ч мянга мянган жилийн дараа гуравхан гишүүнтэй үлдсэн. Овгийн ахлагч Хогг Баруч болон түүний хоёр хүүхэд. Ууган хүү Линлэй Баруч болон бага хүү хоёрхон настай Вартон Баруч.  Түүний эхнэрийн хувьд тэрээр бага хүүгээ төрүүлэх үедээ нас барсан. Линлэйгийн өвөө мөн тулааны явцад нас барж байсан юм.

Линлэйгийн хөл чичирж байлаа. Түүний сэтгэлийн тэнхээ хүчтэй байсан ч түүний хөлийн булчингийн тэсгэл дээд цэгтээ хүрч, өөрийн эрхгүй чичирч байв. Тэрээр эцэст нь унаж газарт суув.

“Линлэй ямар байна?” Хиллман инээмсэглэн түүний зүг алхвал.

Линлэй инээмсэглэн, сүүн шүдээ ярзайлгаад. “Авга ах Хиллман би зүгээрээ.” Баруч овгийн хамгаалтын албаны ахмадын хувьд Хиллман Линлэйг өсч том болохыг нь харсан. Мэдээж тэр хоёр маш дотно байх нь аргаггүй.

“Маш сайн, чи эр хүн шиг байж чадлаа.” Хиллман Линлэйгийн толгойг иллээ. Тэр даруйдаа Линлэйгийн үс салхинд хийссэн өвс шиг сэгсийж орхилоо.

“Хаха” Линлей Хиллманаар магтуулсандаа үнэхээр сэтгэл ханамжтай байлаа.

Бага зэрэг амарсний эцэст тэд дасгалаа үргэлжлүүлсэн юм. Зургаа долоон настай хүүхдүүдийн дасгал илүү удаан байсан бол өсвөр насныхны дасгал маш чанга байлаа.

Бүх хүүхдүүд хавтгай чулуун дээр толгойгоо тавин уруу харж, зөвхөн бүсэлхийнхээ хүчээр шулуун тэнцвэрээ олон зогсож байлаа.

“Цээж болон бүсэлхий бол гурвалжин хэлбэрийг биед өгдөг” Хиллман гараараа өөрийнхөө юуг ярьж байгаагаа заалаа. “Энэ хэсэг бол хүний цөм юм. Хурд болон хүч бол энэ гурвалжин цөмөөс гарч ирдэг. Энэ хэсгээ хөгжүүлэх маш чухал билээ.”

Хиллман хэлэх явцдаа хүүхдүүдийг харж зөв дасгалаа хийж байгаа эсэхийг дүгнэж байв.

“Наадхаа чангал. Чиний бүсэлхий шулуун байх хэрэгтэй.” Хиллман аянга мэт чанга хэлнэ.

Тэр даруйд маш олон хүүхдүүдийн бүсэлхий тэгширлээ. Энэ Линлэйн анхны хичээл. Түүний толгой болон хөл хоёул хавтгай чулуун дээр байлаа. Энэ үед түүний бүсэлхий халуу оргиж, чангарч байгааг аль хэдийн мэдэрч байв.

“Би хамгийн шилдэг нь. Би барих ёстой. Би барих ёстой.” Линлэй өөрийгөө зоригжуулж байлаа. Линлэйн бие манцуйтай байхаасаа л маш хүчтэй байсан. Тэрээр хэзээ ч өвдөж байгаагүй. Түүнд харин шаргуу дасгал сургуулилт хийх тийм том асуудал биш байв.

“Пад!” Анхны хүүхэд уналаа

Дэр болон хөлөвч хийж байгаа чулуунууд ердөө хорин сантиметр өндөр байсан юм. Тэр унасан ч гэсэн тийм ч хүчтэй унахгүй. (Юлан тивд. 1метр=10 дециметр=100сантиметр=1000милиметр байдаг)

“Пад!” “Пад!” Цаг өнгөрөх тусам олон хүүхэд тэсч чадалгүй унацгаалаа.

Линлэй шүдээ зуун тэснэ. Тэр өөрийнхөө бэлхүүсээ ч дааж чадахгүй өөрийнхөө дээд хязгаарт хүрсэнээ мэдэрч байв. Тэрээр бараг л бадайрч эхлэх тэр үед. “Миний бие маш хүнд санагдаж байна. Бас би бараг л биеэ захирч чадахгүй нь. Гэхдээ би дахиад жаахан л тэсэх хэрэгтэй” Энэ үед зургаагаас найман настнууд дундаас зөвхөн Линлэй ганцаар үлдсэн байлаа.

Линлэйг харсан Хиллман өөрийн эрхгүй баяр хөөр болон гайхшралийг мэдэрлээ.

“Лорри.” Хиллман гэнэтхэн ориллоо.

“Ахмадаа.” Лорри тэр даруйдаа номхон зогсож тушаал хүлээв.

Хиллман, “Маргаашнаас эхлэн тусгай хүж бэлдэн авчир. Тэд бэлхүүсээ чангалах дасгал хийх үед бүгдэнгийнх нь бэлхүүсний доор тавь. Хэн гуай ч гэсэн залхуурч бэлхүүсээрээ хүжинд хүрэхэд, тэд мөн хүжинд түлэгдэг. Тэдний сургалтийн эрчим хоёр дахин хэцүү болно.” гэхэд.

“Мэдлээ, ахмадаа.” хэмээн хариуллаа. Лорри тушаалыг хүлээж авлаа. Тэрээр өөрийн эрхгүй инээмсэглэн, дотроо нууцхан инээгээд. “Ахмад үргэлж хорон санаагаар дүүрэн байх юм. Энэ хүүхдүүд ч одоо л эхлэх нь дээ.” хэмээн бодлоо.

Энэ үед арван настнуудийн царайнд маш шаналсан байдал ажиглагдав. Жирийн үед бол тэд бага зэргийн залхуурч чаддаг байв. Гэхдээ Хилманы санаагаар бол тэдэнд одоо дахин тэгэх боломж гарч ирэхгүй.

Хиллман хөндий хоолойгоор “Та нарт бүгдэнд чинь хэлье. Дайчин тулааны Ки сургуулилж байхад түүний тулааний ки өрц дор байрлах атганы хэмжээтэй газар цуглардаг. Та нар миний яриад байсан гурвалжингийн нэг хэсэг гэдгийг ойлгож байгаа байх. Одоо та нар гурвалжин хэсгээ хүчирхэгжүүлэх ямар ач холбогдолтойг ойлгодог боллоо. Энэ бол та нарын цөм. Энэ хэсэг хэрэв бүтэлгүйтвэл, та нарын бие бүтэлгүйтнэ. Бусад хэсэг чинь хэдий хүчтэй байгаад ч нэмэргүй”

Сайн багш хүүхдүүдэд үргэлж юмны ач холбогдлыг зааж өгдөг.

Мөн Хиллман маш гайхалтай дайчин байсан. Тэрээр дасгал сургуулилтын чухал хэсгүүдийг мэддэг байгаад ч зогсохгүй хэрхэн шат дараалалтай дасгалаа ээдрээтэй болгохыг мэддэг байлаа. Мөн хэдэн настай хүүхдэд ямар багаж ашиглахыг ч мэддэг байв. Хэрэв дасгалууд хэтэрхий хэцүү байвал хүүхдийн бие сульдаж, нурж унана.

“Тулааны ки?”

Энэ үгийг сонсох төдийд хажууд амарч байх хүүхдүүд нүдээ том болгон Хиллманыг ширтэж байлаа.

Бүх эгэл ардууд тулааны ки сурахыг машид хүсч байв. Линлэй хүртэл язгууртан айлаас гаралтай ч машид эрмэлзэлтэй байв.

“Пад!”

Эцэст нь тэсч чадалгүй гараараа тулан зөөлхнөөр өнхрөн уналаа.

“Энэ үнэхээр гайхалтай юм” Түүний бэлхүүс ясандаа орох мэт бадайрсан мэдрэлтийг мэдэрч байв. Энэ мэдрэмж түүний нүдийг бага зэрэг аних мэт маш таатай байлаа.

“Би ингэхэд хэр удаан тэссэн юм бэ?” Линлэй нүдээ нээгээд эргэн тойрноо ажлаа.

Бүх зургаан наснтнууд унаад өгсөн байж. Тэр ч бүү хэл арван настнуудын тал унасан байжээ. Харин бүх арван дөрвөн настнууд тэсч үлдсэн байжээ.Гэсэн хэдий ч Хиллманы царай урьдийх шигээ хүйтэн хөндий хэвээрээ байлаа.

“Бүгд санацгаа. Та нарын бие бол яг л тээгч гэсэн үг. Дарсний шил мэт. Харин тулааны ки бол дарс л гэсэн үг. Хэдий хэмжээний дарс агуулах чадалтай нь хэдий хэмжээний том тээгч байгаагаас хамаарна. Түүнтэй адилхан хүний биенд хэдий хүчтэй тулааны ки байна энэ тэр хүний сургуулилттай шууд хамааралтай. Хэрэв түүний бие хэтэрхий сул дорой бол хүчтэй тулааны ки сургууллах гарын авлага авсан ч түүний бие тийм ч их тулааны ки авч чадахгүй. Тэгээд ч хүчтэй дайчин болохгүй.” Хиллман хүүхдүүдэд маш чухал зөвлөгөөнүүдээ өгч байлаа.

Олон дайчин бага байхдаа зөв чиглүүлэг аваагүйгээс болоод хойд үедээ биеийн хүч болон тулааны ки хоёрын холбоосийг ойлгосон байдаг. Тэр үед хичнээн их сургуулилсан ч нэмэргүй байдаг билээ.

Маш олон өвөг дээдсүүд олон буруу замаар явж их туршлага хуримтлуулсан байдаг. Хиллман эдгээр туршлагуудыг үргэлжлүүлэн сургаж, яг л хаврын салхи амьдрал бэлэглэн бороо унагаахтай адил эдгээр чухал туршлагууд хүүхдүүдийг ой тоонд гүнд хоногшиж байв. Хилман эдгээр хүүхдүүдийг мөн л  буруу замаар яваасай гэж хүсэхгүй байв.

Ки хөгжүүлэх зогсолтыг бүсэлхий, нуруу, мөн биеийн бусад хэсгүүддээ тэнцвэртэй сургуулилсаны эцэст бүх хүүхдүүд газарт суун амарч байв. Хиллманы сургалтийн хөтөлбөрт бараг бүх насны хүүхдүүдэд төгс зохицсон дасгалууд байв.

“Өнөөдрийн сургуулилт ингээд дууслаа” Хиллман зарлав.

Вушанд ийм сургуулилт үргэлж болдог байлаа. Өдөр бүр хоёр болдог ба үүрээр нэг, үдэш нэг болдог байв.

“Авга Хиллман, Бидэнд түүх яриад өгөөч.” Сургуулилтийн дараагаар хүүхдүүд бүгд шалгааж эхэллээ. Өдөр бүр үдшийн сургуулилт дууссаны дараагаар Хиллман армид алба хааж байхдаа тивд тохиолдож байсан үйл явдлуудийн талаар түүх ярьж өгдөг байв.

Бүх насаараа тосгонд амьдарсан хүүхдүүд цэрэгт болсон явдлуудаар машид цангадаг байлаа.

Хиллман инээмсэглэв. Тэрээр хүүхдүүдэд түүх ярьж өгөх дуртай байлаа. Энэ нь хүүхдүүдийг сургуулилт хийхэд тус дэмтэй билээ. Тэрээр хүүхдүүдийг сайн дураараа дасгал сургуулилт хийх нь өндөр үр дүнгээ өгнө гэж боддог байж.

“Өнөөдөр би тивийн бүх хүн мэддэг домогт дөрвөн эрхэм дайчдийн талаар ярьж өгөх болно.” Сүрдмээр биширмээр дүрийг Хиллманаас харж болох байлаа.

Хүүхдүүдийн чих дэлдийж, нүд нь сэргэв. Линлэй газар сууж, зүрхээ хүчтэй цохилохийг мэдрэнэ. “Домогт дөрвөн агуу дайчид?” Линлэй чихээрээ чагнахын хажуугаар, Хиллманаас нүдээ салгаж чадахгүй ирмэх ч үгүйгээр ширтэж байлаа.

Хиллманы нүдэнд догдолсон байдал хальт ажиглагдана. Гэсэн хэдий ч намуухан хоолойгоор “ Бидний тивд, мянган мянган жилийн өмнө дөрвөн домогт дайчин гарч ирсэн. Энэ дөрвөн дайчин хүчирхэг луу лугаа адил хүчирхэг байж. Сая дайчидтай армийн эсрэг зогсож, маш амархнаар жанжиний толгойг авч чаддаг байлаа. Эдгээр дөрвөн дайчин Луугийн цуст дайчин, Ягаан дөлт дайчин, Барын судалт дайчин, мөн Үхэшгүй дайчин гэдгээрээ танигдсан”

“Дайчид есөн зэрэглэлд хуваагддаг. Би, ердөө 6-р зэрэглэлийн дайчин. Том модыг өшиглөн унагааж, том хадыг хэсэг хэсэг болгож чадна. Гэхдээ 9-р зэрэглэлийн дайчин манай Фэнлай улсад хамгийн шилдэг дайчиндаа ордог. Гэхдээ 9-р зэрэглэлийн дайчнаас илүүтэйгээр дөрвөн домогт дайчид орно. Тэд есдүгээр зэрэглэлийн дайчнийг давж, дайчдийн орой домогт Гэгээн зэрэглэлийн дайчид болдог!!” Хиллманы нүд догдолсон байв. “Домогт Гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчид мөсөн уулсыг хайлуулж, эцэсгүй далайг догшин давалгаагаар дүүргэн, том уулсыг чичирхийлүүлэн, сая хүн амтай хотыг сүйрүүлж, тэнгэрээс солир унагах хүчтэй. Тэд юунд ч дийлдэхгүй хамгийн хүчтэй билээ.” гэхэд.

Чив чимээгүй. Бүгд гайхшран хөшсөн байлаа.

Зүүн хойно байрлах уул уруу заан.

“Вушанийг харцгаа. Том биш байна гэж үү?” Хиллман инээмсэглэв.

Хиллманы үгийг сонссон хүүхдүүд бага зэрэг бүрсхийн айлаа. Тэд бүгд тогой дохив. Вушан мянган метр өндөр бөгөөд мянга мянган метрийн урттай байлаа. Эр хүний нүдэнд энэ үнэхээр өндөр уул байлаа.

“Гэхдээ гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчид нүд ирмэхийн дотор Вушан уулыг арчиж чадна.” Хиллман шулуухан хэллээ.

6-р зэрэглэлийн дайчин зөвхөн бул чулуу бутлаж чадах бол гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчин бүхэл бүтэн уул сүйтгэж чадна. Бүх хүүхдийн ам ангайж, нүд нь бүлтийв. Тэд бүгд балмагдлаа. Тэр даруйдаа хүүхдүүдийн зүрх Гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчдад хэлж боломгүй хүндлэл үзүүллээ.

“Уул сөнөөх өө?” Хиллманы үгс Линлэйд хүчтэй нөлөө үзүүлж байв.

Удаан хугацаа өнгөрөлгүй, алмайрч хөшсөн хүүхдүүд гэр гэрлүүгээ харьцгаалаа. Хилман, Рожер, Лорри гурав хамгийн сүүлд харьцгаав. Гурав таваараа бүлэг болон харьцгаах хүүхдүүдийг хараад Хиллман инээмсэглэв.

“Энэ хүүхдүүд бол манай Вушан тосгоний ирээдүйн найдвар юм” Хиллман инээмсэглэн хэлэв..

Рожер болон Лорри бүлэг хүүхдүүдрүү харцгаав. Энэ тивд ерөнхийдөө бүх жирийн ардын хүүхдүүд маш эрт цагаас сургуулилах хэрэгтэй болдог. Энэ хүүхдүүдийг хараад Рожер, Лорри хоёр өөрсдийнхөө залуу насаа бодлоо.

“Ахмад Хиллман, өнгөрсөн үеийн Поттероос хамаагүй илүү гэдэг нь гарцаагүй шүү. Таны чиглүүлэг дор ойр хавийн арван тосгоноосоо ч илүү манай Вушан тосгон бүс нутгийнхаа хамгийн хүчирхэг тосгон болно гэдэгт итгэлтэй байна.” Лорри инээмсэглэн хэлэв.

Багшийн ур чадвар тосгоны ирээдүйг тодорхойлдог байлаа.

“Нээрээ та хэрхэн гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчдийн хүч, бас дөрвөн домогт дайчний тухай мэддэг юм бэ?” Гэнэтхэн Лорри асуултаа саналаа.

Маш багахан улайж, Хиллман хоолойгоо зассанаа

“Юу, юулдаа. Би дөрвөн домогт дайчнийг үнэндээ хэр хүчтэй байснийг мэдэхгүй л дээ. Эцсийн эцэст энэ чинь домгийн зүйлс шүү дээ. Энэ хүмүүс үзэгдэхгүй болоод маш олон жил болсон.”

Лорри Рожер хоёр гайхацгаан. “Та юу ч мэдэхгүй хэрнээ хүүхдүүдийг хуурлаа гэж үү??” гэвэл.

Хиллман бага зэрэг инээмсэглэснээ. “Би дөрвөн домогт дайчнийг хэр хүчтэйг мэдэхгүй ч, ямартай ч би Гэгээнтэн зэрэглэлийн шидтэн нууц шидэт шившлэгээ ашиглан арван мянган хүнтэй армийг, эсвэл бүхэл хотыг устгах чадалтайг мэднэ. Нэгэнт гэгээнтэн зэрэглэлийн шидтэн ийм хүчтэй юм чинь гэгээнтэн зэрэгэлэлийн дайчин үүнээс тийм ч сул дорой байх ёсгүй гэж бодож байна.”

“Хамгийн чухал нь энэ түүхийг хүүхдүүдийг улам шаргуу хичээгээсээ гэж хүссэндээ ярьж өгсөн. Энэ түүхүүдийг сонсоод ямар их гайхширснийг та нар харж чадахгүй байна гэж үү?” Хиллман багахан инээмсэглэв

Лорри болон Рожерт хэлэх ч үг олдсонгүй ээ..

…..

“Дараа уулзая Лэй!”

“Дараа уулзая, Хадли”

Сайн найз Хадлитэйгээ салах ёс гүйцэтгээд Линлэй ганцаараа Баручийн эзэмшлийн газарлуу гэртээ харьлаа. Хэсэг хугацааны дараа тэрээр Баручийн эдлэнг харав.

Баручийн эдлэн байрлах газар үнэн хэрэгтээ маш том байлаа. Гогцоодож ургадаг ургамлууд хананд ургаж, мөн янз бүрийн зэрлэг ургамал хана даган шигүү ургасан байв. Мөн цаг хугацаа хананд илт мэдэгдэхүйц ан цав үүсгэжээ. Вушан тосгонд байрлах энэ эртний өвөг дээдсийн гэр бол Баруч овгийн өвөг дээдсийн гэр билээ. Энэ эртний гэр таван мянган жил энд байрлаж байна.

Овгийн эзэмшил багассан нь мөн Баруч овгийн санхүүд хэцүү байдлийг дагуулжээ. Эцсийн эцэст тэд өмнө нь олсон хөрөнгөө идэж дуусчээ. Зуун жилийн өмнө Баруч овгийн удирдагч бүх гишүүдээ зөвхөн урд талын эзэмшил буюу нийт эдлэнгийн гуравны нэг хэсэг газарт амьдрахыг шаардсан. Бүх талбайг эзлэн амьдрахгүй болсноор маш их мөнгийг хэмнэжээ.

Гэхдээ цаг хугацаа өнгөрөх тутам Линлэйгийн аав Хогг Баруч одоо хүртэл гэр бүлийн эзэмшлээ заран амь зогоодог болов.

Эдлэнгийн гол хаалга онгорхой байв

“Гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчидаа?” Алхангаа Линлэй “Би ирээдүйд гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчин болох болов уу?” гэж бодож байв.

“Линлэй” Хиллманий хоолой хойноос сонсогдов. Хиллман Рожер Лорри гурав түүний гүйцээд ирэв.

Линлэй баяртайгаар “Авга Хиллман” хэмээн дуудлаа.

Үүний дараа Линлэй гүнзгий амьсгаа авснаа толгойгоо өргөн Хиллманыг хараад. Маш эелдэгхэнээр тэрээр “Таны гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчдийн тухай ярьсан үнэн үү? Тэгвэл миний тухай хэлээч. Би гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчин болж чадах болов уу?” Линлейгийн зүрхэнд бүх хүүхдүүдийн хүсдэг хүсэл байв.

Хиллман хөшиж, түүний хажууд байсан Рожер Лорри хоёр ч хэлэх ч үггүй болов.

Гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчид аа?

“Энэ хүүхэд үнэхээр том мөрөөдөх юм. Фэнлай улс сая сая иргэдтэй. Олон зууны турш нэг ч гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчин гарч ирээгүй. Бүр гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчин болохыг хүсч байна шүү.” Хиллман гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчин болох ямар хэцүүг мэдэж байлаа.

Маш багаасаа маш шаргуу ажиллаж, язгууртан овгийн тусламжтай, маш өндөр ур чадвар мөн мэдээж аз шаарддаг зүйл. Яаж хэн дуртай нь гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчин болох билээ?

6-р зэрэглэлийн дайчин болохыг тулд маш олон амь тэмцсэн тулаанд орж, ямар их зовснийг мэдэж байгаа. 6-р зэрэглэлийн дайчин болох хүртэл хэцүү. Долоо, найм, есдүгээр зэрэглэл үүнээс ч хэцүү. Гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчин. Зүүдэндээ ч Хиллман энэ тухай боддоггүй билээ.

Гэхдээ Линлэйн тууштай харцийг хараад.

“Линлэй ах нь чамд итгэж байна. Чи мэдээж гэгээнтэн зэрэглэлийн дайчин болно.” Линлэй уруу ширтэн Хилман шулуухан хэллээ. Энэ үгс Линлейн нүдийг гялалзуулан урам зориг өглөө. Линлейн зүрхэнд мэдээж маш их хүсэл бадарлаа.

Хэзээ ч урьд нь хүсч байгаагүй тийм хүчтэй хүсэл.

“Авга Хиллман маргаашнаас би дасгалуудаа арван настай хүүхдүүдтэй цуг хийж болох уу?” Линлэй гэнэтхэн асуулаа.

Хиллман, Рожер, Лоори бүгд Линлэй уруу гайхшран харна.

“Язгууртан аав минь хэлэхдээ өөртэй чинь эн зэрэгцэх хүн байхгүй болохыг хүсвэл бүх хүнээс илүү шаргуу сургуулилах ёстой гэж сургадаг.” Линлэй өөрийн эрхгүй аавынхаа хэлсэн үгийг хэллээ.

Хиллман гэнэтхэн инээмсэглэл тодруулан. Өнөөдрийн Линлэйн дасгалын үр дүнг харвал хэдийгээр Линлэй зургаахан настай ч тэрээр есөн настай хүүхдийх шиг биетэй гэж бодном. Хиллман даруй толгой дохин “Болж байна. Чи залхуурах хэрэггүй шүү. Энэ бол ганц хоёр өдрийн хичээл зүтгэл биш, урт хугацааны хичээл зүтгэл гэдгийг ойлгох хэрэгтэй.”

Линлэй жижигхэн толгойгоо бардам өргөн. Өөртөө итгэлтэйгээр “Авга Хиллман та харж л байгаарай!”гэж хэллээ.

Вушаны жирийн л нэгэн өглөө ингэж өнгөрлөө. Үүнээс цааш энэ өглөөтэй бүх өглөө адилхан үргэлжилнэ. Хилманийг Вушаны хүүхдүүд даган түүний удирдлаган дор суралцлаа. Энэ өглөөнөөс ганц ялгаатай зүйл нь гэвэл зургаан настай Линлэй голын бүлгийн арван настнууд дунд орж ирсэн юм.

 


Дараагийн хэсэг


¹ Ки – Dou Qi буюу дотоод хүчийг хэлж байна.

Хариу үлдээх

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

Та WordPress.com гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Google+ photo

Та Google+ гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Twitter picture

Та Twitter гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Facebook photo

Та Facebook гэсэн бүртгэлээрээ сэтгэгдэл бичиж байна. Гарах /  Өөрчлөх )

Connecting to %s